De glimlach van een kind
Doet je beseffen dat je leeft
De glimlach van een kind
Dat nog een leven voor zich heeft
Dat leven is de moeite waard
Met soms wel wat verdriet
Maar met liefde, geluk en plezier in het verschiet
(met veel dank aan Oma de Boer voor het wederom aan het lachen maken van Mare)
Mare heeft vandaag haar eerste inenting gekregen. Ik heb er geen foto van want heb maar niet gekeken… Nou huilen natuurlijk, maar niet al te lang, want ze was eigenlijk al vrij moe. Dus een fotootje van een heerlijk slapende ingeënte Mare.
Voor de statistieken: Mare is nu 5,1 kg en 57 cm lang. Ruim een kilo gegroeid dus sinds vorige keer.
In de wandelwagen rijden vindt Mare heel fijn, en zo ook in de auto. Het rustige ritme is zo slaapverwekkend dat ze na een paar seconden al onder zeil is. Deze foto is dan ook genomen voor we weggingen 
.
Mare kan nog niet staan, maar springen doet ze al wel! Al aangekondigd door de sprongenwekker , heeft Mare de afgelopen weken de eerste sprong gemaakt in haar mentale ontwikkeling.
De sprong begon met hangerigheid en vaker huilen. De afgelopen week heeft ze vervolgens een aantal nieuwe eigenschappen laten zien. Ze lacht (van een glimlachje tot een hele brede lach) maar het is ons helaas nog niet gelukt een persfoto te maken. Ze maakt meer geluidjes. Ze kijkt langer naar dingen en volgt bewegingen. Ze reageert duidelijk op aanrakingen van haar ouders. Mare kan dus plots veel meer!
De volgende sprong volgt om en nabij week 8 (gerekend vanaf de uitgerekende datum, dus begin maart). We houden jullie op de hoogte!
De vele verschillende gezichten van Mare, kun je uren naar kijken…
Mare ontwikkelt zich en groeit snel. En wij leren haar steeds beter kennen. Zo weten we nu hoe we haar het beste kunnen troosten als er een krampje langskomt of om haar in slaap te wiegen. Dat werkt het best in de kikkerhouding, op de foto gedemonstreerd door tante Maaike. Na het drinken heeft ze meestal een andere pose, de laveloze uitgetelde houding: “ik ga maffen, maakt me niet uit hoe en waar”. En in de box is ze dan weer hyperactief, en probeert ze de mobiel te slaan als hij ophoud met het spelen van een melodietje (of juist om er voor te zorgen dat hij ophoud met het spelen van een melodietje? Helaas, we weten nog niet alles van Mare ).
Afgelopen maandag werd Mare uitgebreid bewonderd door de vrienden van de Portals. Op een willekeurig krampje na vond Mare het allemaal heel best. Een beetje rondkijken bij Sandra en Marlou, lekker tukken bij Jan en Mariska en krampjes wegwerken bij Miriam en Susan.
Dit weekend werd Mare weer bezocht door oma en opa Gulmans. Oma Gulmans zag haar kans schoon en heeft Mare in het badje gedaan. Onder toeziend oog van Pa Jelmer natuurlijk en ze deed het helemaal goed. Sommige dingen verleer je dus niet, al hadden ze vroeger nog geen tummytubs.
Na het badje ligt Mare altijd lekker in de hydrofiele luiers, die drogen namelijk goed af en zijn zachter dan handdoeken. Zodra je haar in die doeken wikkelt begint ze ze op te eten. Altijd een leuk gezicht.
Mare krijgt steeds meer contact met haar bezoek, ze gaat steeds meer kijken en luisteren naar wat iedereen tegen haar zegt. Iedereen aast natuurlijk ook op het eerste bewuste lachje, wat een dezer dagen op de agenda staat… Tot nu toe wel veel lachjes, maar totaal random rondgestrooid. Oma de Boer maakt een goede kans maar het is natuurlijk een kwestie van de juiste persoon op het juiste tijdstip. We houden u op de hoogte!
