Thee, thee en nog eens thee

Vandaag onze eerste dag in de Cameron Highlands, middenin peninsula Maleisie. Bekend om zijn thee plantages, dus die gingen we vandaag bezoeken. Na een enerverende jungle tocht (door landslides was het toch al smalle pad ook nog eens vaak weggeregend) met z’n drietjes, werden we gelukkig door een taxi gered en naar Theeplantage Boh gereden. Onderweg nog een uitleg door de taxichauffeur over het thee proces. Veel leuker dan op de theeplantage zelf! Jelmer mocht nog even plukken, en ja, het is echt waar, de jongste blaadjes worden geplukt en de allerjongste blaadjes gaan in de duurste en lekkerste thee.

Eiland Jerejak

In Georgetown, Penang, een drukke stad bleek dat het voor een baby in de stad toch minder leuk is. Tenzij je natuurlijk een hotel met zwembad hebt geboekt maar dat hadden we nu net niet. Dus veel naar de speeltuin en niet te veel in de kar rondwandelen, maar ook eens in de triksjah. (filmpje komt na onze vakantie nog!). Al met al was Georgetown toch superleuk, maar wilden we nog wel een paar daagjes zon en water voordat we naar ‘mainland’ Maleisie zouden gaan. Pulau Jerejak bleek dichtbij en in die behoefte te voorzien. Heerlijk zwembad en wat jungletochten op een eiland waar vroeger lepra patienten en criminelen werden opgesloten. Daar merkte je nu niets meer van.

Rao ging speciaal voor Mare nog wat yoghurt en banaan shoppen op penang, dus die wilde wel even met Mare op de foto. (net als iedereen trouwens)

Van de glijbaan in Maleisie!

Nu Mare steeds beter wordt in kruipen, staan en (ondersteund) lopen, vind ze speeltuinen veel leuker worden. Vooral de glijbaan vindt ze geweldig. Ze is niet bang en duikt “head-first” de glijbaan af.

En voor de liefhebbers nog een filmpje!

Doktersadvies

Op doktersadvies (ik ben een beetje door m’n rug gegaan, bedankt voor het bellen Carlijn!) gingen we na het jungle hotel weer op zoek naar een ultra relaxt hotel. En dat was niet zo moeilijk. Half uurtje met de taxi later zaten we in een hotel met een zwembad van 154 meter… voor de therapeutische rondjes zwemmen Ook Mare vindt het allemaal niet vervelend. Herken je de zwemband Lies? Echt een fantastisch ding is dat, Mare loopt er het hele zwembad mee rond.

Het eten is natuurlijk fantastisch hier in Maleisie, en we waren benieuwd wat Mare er van zou vinden. De nood potjes Olvarit zitten voorlopig nog in de koffer. Ze eet alles lekker mee. Als het iets te spicy is, dan hoest ze heel hard en trekt een vies gezicht. Dan moet er even wat water of ander vocht in. Ook ananas vind ze heerlijk uit het vuistje.

Tanjung Sanctuary Langkawi

De eerste 2 dagen verblijven we in een prachtige bungalow in het Tanjung Sanctuary. Midden in de jungle, grote bungalows en weinig mensen. Dat we midden in de jungle zitten merken we al snel, hele families apen op ons pad, en hornbills op het balkon (zie foto). Erg gaaf allemaal. Mare vindt de mensen (alle dames zijn in hoofddoek hier) interessanter dan de dieren. Een heerlijk zwembadje en de zee zijn voor Mare een feest, zo hadden we het ons helemaal voorgesteld! De eerste nacht na de vlucht slaapt Mare 13 uur. Qua jetlag zijn we er dan alledrie al redelijk doorheen gekomen.

Mare vliegt!

8 februari, op de dag van de sneeuwstorm besloten wij naar Maleisie te vliegen, dat betekende dus 1,5 uur vertraging. En dat terwijl het pas ging sneeuwen toen we het vliegtuig ingingen. Maar het ijsvrij maken van de vleugels was een secuur werkje en koste dus even wat tijd.
Mare maakte het allemaal niet uit, die had genoeg te zien en vermaakte zich erg goed aan boord. Ze heeft uiteindelijk niet heel veel geslapen, maar toch genoeg om na 13 uur redelijk vrolijk voet op Langkawi te zetten.

Complimenten voor Malaisian Air want die zijn echt super relaxt. Alles kan, flesjes werden omgespoeld, water werd opgewarmd, Mare kreeg iedere keer een lachje en een wang-knijpje. Ouders mochten om de beurt eten, en er was zelfs een bedje aan de wand hoewel ze al boven de grens zat. Ze zat er dan ook een beetje opgevouwen in, want was al te lang…. tja dan went ze daar maar vast aan

Aan de beterende hand

Mare heeft een paar dagen flinke koorts gehad. Een lief zielig klein vaatdoekje was het, wilde niets anders dan slapen! Vandaag dus nog maar een dagje thuis gebleven, bij de fantastische oppas oma de Boer. Gelukkig ging het vandaag steeds beter en kan ze morgen weer naar de creche, en hopelijk donderdag fit het vliegtuig in!

Hier nog wat fotootjes van de bleekscheet toen de koorts al weg was.